حسین ترحمی اردکانی مجله بین‌المللی مدیریت، کسب‌وکار، اقتصاد و مالی 2 1 (بهار) 2026 07 28 Presenting a Social Entrepreneurship Model for Empowering Local Communities Using Digital Technologies and Creating Sustainable Businesses in Underserved Areas ارائه مدل کارآفرینی اجتماعی برای توانمندسازی جوامع محلی با استفاده از فناوری های دیجیتال و ایجاد کسب وکارهای پایدار در مناطق کم برخوردار 32 47 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محمد کارشناسی ارشد اکوتوریسم؛دانشگاه باهنر کرمان؛کرمان؛ایران زهرا کارشناسی مهندسی محیط زیست؛دانشگاه پاسارگاد شیراز؛شیراز:ایران 2026 07 28 Social entrepreneurship, as a new approach to solving chronic social and economic problems, has attracted widespread attention in recent years. At the same time, digital transformation has provided unprecedented opportunities to expand the scope of influence of these organizations and empower local communities. This article aims to present a comprehensive model for social entrepreneurship based on digital technologies in order to empower local communities and create sustainable businesses in underserved areas. This study uses a systematic literature review and analysis of empirical studies conducted in different countries to identify key dimensions, challenges, and opportunities for digital social entrepreneurship. The findings show that digital social entrepreneurship can create sustainable value in local communities by relying on four main components: productivity and efficiency, resource mobilization, feedback loops, and data use. The proposed model, called the "Digital Resource Leverage Model," shows how social entrepreneurs can turn resource constraints into innovative opportunities by using available digital tools. This model includes six main components: technological infrastructure, digital capacity building, stakeholder participation, sustainable business model, local community empowerment, and social impact assessment system. The research results emphasize the importance of developing communication infrastructure, teaching digital literacy, creating participatory platforms, and formulating supportive policies for the success of digital social entrepreneurship in underserved areas. By providing a theoretical and applied framework, this article contributes to the development of the digital social entrepreneurship literature and provides practical guidance for policymakers, social entrepreneurs, and local development activists. کارآفرینی اجتماعی به عنوان رویکردی نوین برای حل مسائل مزمن اجتماعی و اقتصادی، در سال های اخیر توجه گسترده ای را به خود جلب کرده است. هم زمان، تحول دیجیتال فرصت های بی سابقه ای برای گسترش دامنه تأثیر این سازمان ها و توانمندسازی جوامع محلی فراهم آورده است. این مقاله با هدف ارائه مدلی جامع برای کارآفرینی اجتماعی مبتنی بر فناوری های دیجیتال به منظور توانمندسازی جوامع محلی و ایجاد کسب وکارهای پایدار در مناطق کم برخوردار نگاشته شده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظام مند ادبیات و تحلیل یافته های مطالعات تجربی صورت گرفته در کشورهای مختلف، به شناسایی ابعاد کلیدی، چالش ها و فرصت های پیش روی کارآفرینی اجتماعی دیجیتال پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که کارآفرینی اجتماعی دیجیتال با اتکا بر چهار مؤلفه اصلی شامل بهره وری و کارایی، بسیج منابع، حلقه های بازخورد و استفاده از داده، می تواند به خلق ارزش پایدار در جوامع محلی منجر شود. مدل پیشنهادی این پژوهش که "مدل اهرم دیجیتال منابع" (Digital Resource Leverage) نام گرفته است، نشان می دهد که چگونه کارآفرینان اجتماعی با استفاده از ابزارهای دیجیتال در دسترس، می توانند محدودیت های منابع را به فرصت های نوآورانه تبدیل کنند. این مدل شامل شش مؤلفه اصلی است: زیرساخت فناورانه، ظرفیت سازی دیجیتال، مشارکت ذی نفعان، مدل کسب وکار پایدار، توانمندسازی جامعه محلی و نظام ارزیابی تأثیر اجتماعی. نتایج پژوهش بر اهمیت توسعه زیرساخت های ارتباطی، آموزش سواد دیجیتال، ایجاد پلتفرم های مشارکتی و تدوین سیاست های حمایتی برای موفقیت کارآفرینی اجتماعی دیجیتال در مناطق کم برخوردار تأکید دارد. این مقاله با ارائه چارچوبی نظری و کاربردی، به توسعه ادبیات کارآفرینی اجتماعی دیجیتال کمک کرده و راهنمایی عملی برای سیاست گذاران، کارآفرینان اجتماعی و کنشگران توسعه محلی فراهم می آورد. /downloadfilepdf/54742