ظهور هوش مصنوعی و یادگیری ماشین به عنوان فناوری های تحول آفرین، الگوهای سنتی تصمیم گیری استراتژیک در سازمان های دانش محور را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین بر فرآیندهای تصمیم گیری استراتژیک مدیران در سازمان های دانش محور انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی با رویکرد نظام مند است که با جستجوی هدفمند در پایگاه های علمی معتبر داخلی و بین المللی در بازه زمانی 2020 تا 2026 انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی و یادگیری ماشین از طریق گسترش ظرفیت پردازش اطلاعات، افزایش سرعت تحلیل داده ها، شناسایی الگوهای پنهان، و ارائه بینش های پیش بینانه، کیفیت و دقت تصمیمات استراتژیک را به طور معناداری ارتقا می دهند. با این حال، تحقق کامل این پتانسیل مستلزم توسعه قابلیت های انسانی نظیر سواد هوش مصنوعی، توانایی معناکاوی، قضاوت اخلاقی، و همکاری اثربخش انسان-هوش مصنوعی است. چارچوب های نوین نظیر حلقه خودمختاری انسان-هوش مصنوعی (HAIL) و چارچوب تصمیم گیری تقویتی، مسیر حرکت از خودکارسازی صرف به سمت تقویت شناختی مدیران را ترسیم می کنند. نتایج این پژوهش برای مدیران، سیاست گذاران و پژوهشگران حوزه مدیریت استراتژیک و مدیریت دانش حائز اهمیت است.

هوش مصنوعی یادگیری ماشین تصمیم گیری استراتژیک سازمان های دانش محور مدیریت دانش