گذار گسترده به کار مجازی، نظام‌های سنتی مدیریت عملکرد را که برای محیط‌های مبتنی بر حضور فیزیکی طراحی شده‌اند، با چالش‌های بی‌سابقه‌ای مواجه ساخته است. فقدان نظارت مستقیم، کاهش دیدپذیری عملکرد، دشواری در ارزیابی عادلانه، و افزایش احساس انزوا در میان کارکنان، همگی ضرورت بازطراحی بنیادین این نظام‌ها را آشکار می‌سازند. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی جامع برای مدیریت عملکرد کارکنان در سازمان‌های مجازی با بهره‌گیری از تحلیل داده‌های رفتاری و هوش مصنوعی انجام شده است. این پژوهش با اتکا بر نظریه سیستم‌های اجتماعی-فنی و نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده، چارچوبی سه‌لایه متشکل از لایه فناورانه، سازمانی و انسان‌محور ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که حمایت سازمانی، اجتماعی‌سازی در محیط کار و نگرش کارکنان، پیش‌بینی‌کننده‌های قوی‌تری برای موفقیت کار مجازی نسبت به مهارت‌های دیجیتال یا نظارت هستند. چارچوب پیشنهادی با بهره‌گیری از قابلیت‌های هوش مصنوعی شامل تحلیل احساسات، ردیابی بهره‌وری لحظه‌ای، هدف‌گذاری تطبیقی و کاهش سوگیری، امکان ارزیابی مستمر و عادلانه عملکرد را فراهم می‌سازد، در عین حال که استقلال و رفاه کارکنان را محافظت می‌کند. این مقاله با ارائه مدلی مقیاس‌پذیر برای مدیریت عملکرد انسانی-محور در محیط‌های کاری توزیع‌شده، به غنای ادبیات مدیریت عملکرد دیجیتال می‌افزاید و implications عملی برای مدیران و پژوهشگران ارائه می‌دهد.

مدیریت عملکرد سازمان‌های مجازی هوش مصنوعی تحلیل داده‌های رفتاری بهره‌وری