کارآفرینی اجتماعی به عنوان رویکردی نوین برای حل مسائل مزمن اجتماعی و اقتصادی، در سال های اخیر توجه گسترده ای را به خود جلب کرده است. هم زمان، تحول دیجیتال فرصت های بی سابقه ای برای گسترش دامنه تأثیر این سازمان ها و توانمندسازی جوامع محلی فراهم آورده است. این مقاله با هدف ارائه مدلی جامع برای کارآفرینی اجتماعی مبتنی بر فناوری های دیجیتال به منظور توانمندسازی جوامع محلی و ایجاد کسب وکارهای پایدار در مناطق کم برخوردار نگاشته شده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظام مند ادبیات و تحلیل یافته های مطالعات تجربی صورت گرفته در کشورهای مختلف، به شناسایی ابعاد کلیدی، چالش ها و فرصت های پیش روی کارآفرینی اجتماعی دیجیتال پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که کارآفرینی اجتماعی دیجیتال با اتکا بر چهار مؤلفه اصلی شامل بهره وری و کارایی، بسیج منابع، حلقه های بازخورد و استفاده از داده، می تواند به خلق ارزش پایدار در جوامع محلی منجر شود. مدل پیشنهادی این پژوهش که "مدل اهرم دیجیتال منابع" (Digital Resource Leverage) نام گرفته است، نشان می دهد که چگونه کارآفرینان اجتماعی با استفاده از ابزارهای دیجیتال در دسترس، می توانند محدودیت های منابع را به فرصت های نوآورانه تبدیل کنند. این مدل شامل شش مؤلفه اصلی است: زیرساخت فناورانه، ظرفیت سازی دیجیتال، مشارکت ذی نفعان، مدل کسب وکار پایدار، توانمندسازی جامعه محلی و نظام ارزیابی تأثیر اجتماعی. نتایج پژوهش بر اهمیت توسعه زیرساخت های ارتباطی، آموزش سواد دیجیتال، ایجاد پلتفرم های مشارکتی و تدوین سیاست های حمایتی برای موفقیت کارآفرینی اجتماعی دیجیتال در مناطق کم برخوردار تأکید دارد. این مقاله با ارائه چارچوبی نظری و کاربردی، به توسعه ادبیات کارآفرینی اجتماعی دیجیتال کمک کرده و راهنمایی عملی برای سیاست گذاران، کارآفرینان اجتماعی و کنشگران توسعه محلی فراهم می آورد.

کارآفرینی اجتماعی توانمندسازی جوامع محلی فناوری های دیجیتال کسب وکار پایدار